این‌جا هیچ برندسازی از پیش‌تعیین‌شده‌ای نبود؛ فقط چند ساعت با یک ابزار ساده و کلی کنجکاوی که تبدیل به یک مسیر شد.
آشنایی من با رزین از یک ویدیوی کوتاه شروع شد؛ دیدن این‌که مایعی شفاف می‌تونه دور یک گل خشک‌شده یا یک تکه چوب بشینه و برای همیشه نگهش داره، برام عجیب و جذاب بود. همون شب اولین سفارش رزین و قالبم رو ثبت کردم، بدون این‌که بدونم قراره این کار چقدر از زندگیم رو بگیره.
اولین قطعه‌ای که ساختم یک زیرلیوانی ساده بود، با چندتا حباب ریز که هیچ‌جا آموزششون رو نداده بودن از قبل حذفشون کنم. اما همون قطعه‌ی ناقص، اولین باری بود که با چشم خودم دیدم یک ایده‌ی ساده می‌تونه به یک شیء واقعی و قابل‌لمس تبدیل بشه؛ همون حس، انگیزه‌ی ادامه دادن شد.
کم‌کم دوستان و آشناها از کارها خوش‌شون اومد و سفارش خواستن. وقتی دیدم تقاضا از دایره‌ی نزدیکانم فراتر رفته، فهمیدم وقتشه این کار از یک سرگرمی به یک فروشگاه واقعی تبدیل بشه؛ جایی که هرکسی، نه فقط آشناهای من، بتونه یک قطعه‌ی دست‌ساز داشته باشه.
می‌خواستم اسمی که حس یک کارگاه کوچک و صمیمی رو بده، نه یک برند بزرگ و بی‌روح.
هر قطعه چهار مرحله رو پشت سر می‌ذاره تا به دست شما برسه؛ ترتیبی که هیچ‌کدومش قابل حذف یا عجله نیست.
۱
از رزین اپوکسی با شفافیت بالا و مقاومت خوب در برابر زردشدگی استفاده می‌کنم؛ رزینی که بعد از سخت شدن، صاف، بادوام و بدون کدری بمونه.
۲
قالب‌های سیلیکونی قبل از هر ریخت‌وریز کاملاً تمیز و بازرسی می‌شن تا نه گرد و غباری بمونه و نه هیچ ناهمواری‌ای روی سطح نهایی بیفته.
۳
پیگمنت‌های مخصوص رزین رو ابتدا روی نمونه‌های کوچک تست می‌کنم تا ترکیب و درصد رنگ دقیقاً همونی بشه که در ذهن دارم، بعد وارد کار اصلی می‌شه.
۴
بعد از سخت شدن کامل، هر قطعه از نظر حباب، صافی سطح و استحکام بررسی می‌شه و فقط قطعاتی که این تست رو رد کنن، آماده‌ی بسته‌بندی می‌شن.
من سازنده و اداره‌کننده‌ی رزین‌کده‌ام؛ کسی که چند سالیه با رزین کار می‌کنه و هنوز هم هر بار که قالب رو باز می‌کنه، همون هیجان بار اول رو تجربه می‌کنه. عاشق این کار شدم چون رزین به من اجازه می‌ده چیزهای بی‌جون رو، مثل یک گل خشک یا یک عکس قدیمی، برای همیشه زنده نگه دارم.
نگاهی به میز کار، ابزارها و مراحلی که هر قطعه قبل از رسیدن به شما پشت سر می‌ذاره.
از میان محصولات آماده انتخاب کنید یا برای یک سفارش کاملاً اختصاصی با ما در ارتباط باشید.
